Ding #23 FINISH

Ineens is het dan zover en ben ik door 22 dingen heen. Bij de start leek het heel veel, maar al doende schoot het best op. Dat zal er vast aan liggen dat ik de materie interessant vond.

Mijn favoriete dingen zijn vooral het bloggen, Delicious, Spotify en Flickr. Een privé website had ik al, maar al snel na de start van 23dingen heb ik ook een privé blog aangemaakt, die ik ook nog steeds regelmatig bij houd. Het is voor mij een manier om vluchtiger informatie te delen en ook minder formeel.

Delicious gebruik ik al langer, maar dagelijks ervaar ik het gemak ervan. Spotify brengt me de muziek terug van 'vroeger' en dat zonder drempels of gedoe. Welke muziek ik ook wil horen, in welke mood ik ook ben, het staat (vrijwel) altijd in de 'kast'. Flickr noem ik vooral omdat ik er zoveel foto's kan bekijken. Grootste ontdekking was wel dat allerlei grote instituten er ook hun fotocollecties op zetten. Zo kan ik foto's van allerlei grote kunstenaars bekijken zonder een duur fotoboek te hoeven kopen.

Dit programma heeft me er meer van bewust gemaakt dat de oude informatieketens snel ingehaald worden door nieuwe. Vaste structuren worden vervangen door 'chaos'. Dat is best even wennen, maar dat gebeurt het snelste als je zelf een duik neemt in de chaos. De John Wayne methode om te leren zwemmen, zal ik maar zeggen.

Door het programma heb ik ook gezien dat er al zo enorm veel is wat niet meer gemaakt hoeft te worden. We moeten nog leren het te benutten, te verbinden (niet star maar flexibel), te organiseren.

Bij de organisatie waar ik werk is bij een aantal mensen het kwartje wel gevallen. Iets concreets hebben we nog niet bereikt, maar de humus is ondergeploegd en de zaadjes zijn uitgestrooid. Nu is het een kweste van TLC.
Echte verrassingen heeft het programma niet meegebracht. Het meest verbazende is misschien wel dat mensen die voor hun werk kennis zouden moeten nemen van 23 dingen, dit niet doen omdat ze andere prioriteiten stellen of omdat ze menen het niet voor het werk nodig te hebben. Het internet hangt aan elkaar van de hypes, maar dat is denk ik wel zoals de wereld er in de toekomst uitziet. Hype of geen hype, het zijn wel de dingen die nu massaal worden gebruikt. Je hoeft niet alles in praktijk te brengen, maar je moet er wel eens van gehoord hebben en het op zijn minst eens een halfuur geprobeerd hebben.

Misschien kan 23dingen verbeterd worden door een soort menu's samen te stellen, waarbij elk menu de nadruk legt op iets anders. Zo kun je in totaal meer dan 23 dingen aan de orde laten komen. Verder kunnen deelnemers dan een menu kiezen dat past bij hun werk en interesse. In elk menu zitten een aantal basisdingen, bv bloggen, maar daarnaast ook specialiteiten. Elk menu bevat wel 23 dingen.

23 dingen waren voor mij spelend leren, wat de meest natuurlijke vorm van leren is.

Wordle

Voor de B2d sessie over kennisdeling hebben we (Denise, Anneke, Frank H en ik) gebruikt gemaakt van Wordle. Het is een leuke manier om een tekst te analyseren. De meest gebruikte woorden komen het meest prominent naar voren in een woordenwolk. Maak hier zelf een Wordle. Je kunt zelf layout en kleuren bepalen.
Hieronder de Wordle van de eerste drie pagina's van mijn roman De zaak Berthe Janvier.

Ding #22 L2

Mijn reactie op de drie artikelen:

Into a new world of librarianship (de samenvatting)
Het artikel geeft een aantal belangrijke elementen aan: prosumer gericht, gebruik maken van bestaande digitale tools, snelheid. Bij heel veel van de 23 dingen die we hebben gezien is het sociale element niet weg te denken. Men wil delen en zelf bouwen en toevoegen en ordenen. Dienstverleningsconcepten die dit negeren hebben een probleem. Verder zijn er zoveel tools en zoveel mogelijkheden dat je niet moet willen dat je zelf het wiel nog eens gaat uitvinden. De gereedschapskist zit al propvol, het is zaak om er nu eens eindelijk iets van te gebruiken. Snelheid is inderdaad cruciaal. We moeten wel weten waar we naar toe werken, en niet in het wilde weg vanalles optuigen. Als we dat weten moeten we aan de slag gaan, maar de trage oude structuren en procedures nekken onze overlevingskans. De bedenkers van sommige internettools zijn miljonair geworden in de tijd dat bibliotheken zitten te praten over innovatie.

Library2.0 op Wikipedia
Een kernachtig overzicht waarin (niet verrassend) deels staat wat het eerste artikel ook al zegt. Daar ga ik niet meer op in. De discussie of L2 wel zo'n nieuwe ideeen bevat als soms gezegd wordt is volgens mij een non-discussie. Het maakt de gebruiker geen bal uit. Zorg dat die de digitale bibliotheek weet te vinden en er heel graag terugkomt.

A librarian's 2.0 manifesto
Ik kan het er alleen maar mee eens zijn. Misschien moeten we, zoals vroeger het Onzevader, elke morgen samen dit manifesto opdreunen, staande in de centrale hal, met de directeur in de rol van pastoor. Alleen, als ik aan pastoors denk, vraag ik me af: houden die zich zelf wel aan wat ze andere laten zeggen? Maar dat is een andere blog.

Kennelijk heb ik de opdracht niet zorgvuldig genoeg gelezen en nu 3 commentaren geschreven i.p.v. 1. Nou ja, nu staan ze er en daarom laat ik ze ook maar staan. Dat van die pastoors vind ik wel aardig gevonden, jammer om het nu weer te deleten.

Wat ik nog over L2 te zeggen heb? We spartelen nog een tijd en doen ons best en ineens, zonder dat we het eigenlijk goed in de gaten hadden, is daar de echte Bibliotheek2.0. Alleen (bij mij is er altijd een "maar" of andere bedenking) denk ik dat wij daar dan niet achter zitten, maar een heel andere partij. Misschien loopt er nu ergens een onbekend jongetje van 12 rond, dat over vijf jaar iets op z'n zolderkamer in elkaar steekt waarmee hij iedereen voorbij snelt. Het zal niet de eerste keer zijn dat zoiets gebeurt. Ben ik een zwartkijker? Ach, welnee, het is gewoon vrijdagmiddag en buiten wordt het al donker. Misschien lukt het ons ook wel. En als het niet zo is heb ik nog altijd mijn vertrouwen in de natuur. Wat uit moet sterven gaat verdwijnen en maakt plaats voor iets nieuws. De natuur vernieuwt zichzelf. De samenleving doet dat ook. Dat is alleen maar gezond.

Ding #20 revisited

Ik ben toch nog maar eens bij Spotify gaan kijken en jawel hoor, hij doet t. Ik heb gezocht op David Bowie en krijg dan een hele lijst. Bovenaan staan ook albums. Als ik op zo'n album klik krijg ik alle tracks. Als ik met de rechtermuisknop op de eerste track klik kan ik kiezen voor Play. Dan gaat de muziek aan en blijft maar doorgaan.

Ding #21 Bibliotheekcatalogi

De Aquabrowser en MyDiscoveries ken ik al langer. De woordenwolk hoeft voor mij niet zo. Ik noem het altijd 'in 3 stappen de wereld rond'. Het voegt niks zinvols toe. Je kunt die woordenwolk ook uitschakelen (de beheerder kan dat). Ik weet dat je allerlei andere zaken ook kunt instellen als beheerder, bv de indeling van de treffers in allerlei subgroepen. In principe is dus heel veel mogelijk.
MyDiscoveries heb ik wel eens geprobeerd. Voor mij zelf is het niet zo interessant omdat ik meer internationaal georienteerd ben. In de Limburgse ABL is dan niet veel te vinden. De mogelijkheden zijn echter interessant genoeg.
Ik denk dat bibliotheken veel meer hun in principe boeiende producten en diensten in samenhang moeten aanbieden. Nu is het toch nog te zeer een allegaartje van losse leukigheden, zoals MyDiscoveries. Dan bedoel ik niet zozeer dat je alle leukigheden moet samenbrengen in een website, maar meer dat ze onderdeel uitmaken van een productformule, gericht en toegesneden op specifieke gebruikersgroepen. Daar hoort ook vormgeving en communicatie bij. Nu is het net een grote hal waar hier en daar losse dozen staan met producten en niet een gezellige kerstmarkt, if you know what I mean.
WorldCat spreekt mij persoonlijk al weer meer aan. Interessant is de optie om lijsten te maken en lijsten van anderen te zoeken. Ik kwam een mooie lijst tegen met titels over fotohistorie van afzonderlijke staten of streken in de US. Dat is heel specifiek, maar voor mij wordt het dan interessant.
Ik heb gelijk maar een bespreking van een fotogeschiedenisboek uit 1950 toegevoegd.

Ding #20 Muziek

Ah, zwijmelen bij jaren 70 muziek.... Al de muziek terughalen die op de cassettebandjes stond die al heel ang geleden als spagetti uit de recorder kwamen.

Het kostte me even wat zoekwerk voordat ik in de gaten had hoe je specifieke artiesten kunt vinden en hun tracks, maar nu ik het weet komt mijn arbeidsproductiviteit wel serieus in gevaar.

Nadat ik me met moeite heb losgerukt van Janis Joplin probeerde ik Spotify. Na downloaden kwam ik in een scherm waar ik wel artiesten en tracks kan opzoeken, maar toen ze naar mijn creditcard gingen vragen ben ik afgehaakt. Kennelijk snap ik het niet.

Een tip: live365.com is een Amerikaanse site met enorm veel 'zenders' in allerlei genres. Je kunt een abonnement nemen, maar ook gratis luisteren. Nadeel: je krijgt er reclame tussendoor. Na aanmelden (gratis) kun je je favoriete zenders ook opslaan. Mijn favoriet daar: Saddle Songs. Cowboy music die je niet hoort op de andere country & western zenders.

Muziek en de bibliotheek? Volgens mij is dat al een gelopen race. 'Slow women and slow horses' om maar eens een variant op William Somerset Maugham te gebruiken. [Fast women and slow horses => redenen waarom een rijkaard aan lager wal was geraakt.]

Ding #19 Social networks

Ik ben al langer lid van LinkedIn en Bibliotheek 2.0 Ning. Van beide maak ik amper gebruik. Waarom? Moeilijk te zeggen, maar ik denk dat het komt omdat ik wordt doodgegooid met allerlei meningen en ontdekkingen en ontwikkelingen. Het is allemaal leuk en aardig en soms heb je er zelfs iets aan, maar echt mijn ding is het niet. Praten over innoveren is iets anders dan werkelijk innoveren. Dat gebeurt pas als iets nieuws in de praktijk succesvol gaat werken. Soms lijkt het erop dat de branche denkt te innoveren door er alsmaar over te babbelen.
Gezien het bovenstaande zal het geen verrassing zijn dat de persoonlijke netwerken mij ook niet aanspreken. Leuk om in Facebook te zoeken of er een oude medestudent van de Pabo in zit (nee dus), maar voor de rest geloof ik het wel.
Los van mijn eigen voor- of afkeuren denk ik dat de social networks wel iets kunnen betekenen voor de bibliotheken. Die trekken toch een groep redelijk gelijk gestemde mensen aan. Daar moet je iets mee kunnen doen. Voorwaarde is denk ik wel dat de gebruiker zich betrokken voelt bij de bibliotheek, net zoals bij een vereniging waar je actief in bent. Als de bieb hetzelfde warme (of koude) gevoel oproept als de lokale slager of drogist, dan kun je het vergeten.